بودنت را در کنارم حس کردم وجودت را همچون وزیدن باد ....

یادت در خاطرم ماند آن هنگام که فراموشی بتی شده بود در وجدان ما انسانها ...

صدایت هنوز در گوشم هست با آن زمزمه های عاشقانه ...

و چه زیبا است خاطره های با تو بودن برای این دل خسته و تنها ..

هنوزم با خاطراتم خوشم ..

چرا چیزی جز خاطره برای ما انسانها نمی ماند ...؟

این سوالی است بی جواب.......!!